Acht bergmassieven in zes dagen. Van de Sextener Dolomieten tot de reusachtige piramide van de Antelao — en daartussen de noordwanden van de Tre Cime, het turquoise meer van Sorapis en een stilte die je nergens anders in dit deel van de Dolomieten vindt. De Alta Via 4 is de kortste van de hoge routes door de Dolomieten. Verwar dat alleen niet met 'makkelijk'. Ze draagt de classificatie EE — voor ervaren bergwandelaars — en dankt haar naam aan de man die deze toppen als eerste beklom.
Ze is vernoemd naar Paul Grohmann, een Oostenrijkse alpinist die halverwege de 19e eeuw als eerste op de toppen stond van de Cima Grande di Lavaredo, de Cristallo, de Sorapiss en de Antelao. Je loopt dus letterlijk in zijn voetsporen. De 'Alta Via di Grohmann' verbindt San Candido in het noorden met Pieve di Cadore in het zuiden en komt onderweg langs bijna alles wat naam heeft in dit deel van de Dolomieten.
De route heeft een slim oplopende moeilijkheidsgraad. Het noordelijke deel, van San Candido langs de Tre Cime, is haalbaar voor een fitte wandelaar. Hoe verder naar het zuiden, hoe wilder het wordt — geëxponeerde grashellingen onder de Antelao, een paar plekken met stalen kabels, bergpassen met eindeloos uitzicht. Een echte via ferrata is er niet, maar exposure en afgelegenheid wel. Het hoogste punt ligt rond 2.600 m, beneden in Pieve di Cadore zak je terug tot 880 m.
De etappes brengen je van hut naar hut. De eerste dag klim je vanaf San Candido naar het hart van Sexten, naar de Rifugio Tre Scarperi (1.640 m). De tweede dag komt de grote ansichtkaart: de doortocht onder de noordwanden van de Tre Cime di Lavaredo en een overnachting in de Rifugio Locatelli (2.405 m) — het meest iconische uitzicht van de hele tocht, drie torens op een rij tegen de hemel. De hut draagt de naam van piloot Antonio Locatelli en staat op de plek waar in 1915-1917 het front van de Eerste Wereldoorlog liep; vlakbij vind je bewaarde tunnels en stellingen. De derde dag door het rotslabyrint van de torens van de Cadini di Misurina naar de Rifugio Fonda Savio. De vierde dag aankomst bij de Rifugio Vandelli, een paar minuten van het meer Sorapis, dat turquoise oplicht door het fijne gletsjerslib in het water. De vijfde dag doortocht van het afgelegen massief Marmarole naar de Rifugio San Marco. De zesde dag de finale onder de Antelao, afdaling via de Rifugio Antelao naar beneden naar Pozzale bij Pieve di Cadore.
Voor wie? Voor ervaren wandelaars. Wie niet bang is voor exposure, het weer kan lezen en zes dagen een rugzak kan dragen. Wie zijn eerste trektocht in de Dolomieten zoekt, moet elders beginnen — dit is de hogere liga. Wanneer? De hutten zijn ongeveer van juni tot september in bedrijf, ideaal zijn juli en augustus, wanneer de bergpassen sneeuwvrij zijn en alles open is. Buiten het seizoen is het gesloten en kunnen hooggelegen plekken nog firn vasthouden.
Hoe reserveer je? Boek de berghutten (rifugi) van tevoren — in het seizoen zitten ze vaak vol en onder de blote hemel slapen is hier geen plan, maar een noodgeval. De meeste hutten vallen onder de CAI, de Italiaanse alpenclub; lidmaatschap van de Alpenverein of de CAI levert bovendien korting op de overnachting op. Reserveer per e-mail of telefonisch rechtstreeks bij de hut, voor elke etappe apart.
De Alta Via 4 schreeuwt niet. Ze heeft niet de massa's van de Alta Via 1, noch de roem van toeristische ansichtkaarten. Ze heeft iets beters: stilte, exposure en de naam van de eerste man die hier omhoog klom. Loop jij in de voetsporen van Grohmann?
Kies een startdatum — voor elke nacht op de route zie je meteen de vrije bedden en reserveer je direct via het officiële systeem van de Alpenverein.
AT
DE
CH
EN
FR
IT
NL
SK
CZ
