Pfunderer Hoogteroute

Een hele dag. En je komt niemand tegen.

Op de Pfunderer Höhenweg is dat een feit, geen dichterlijke vrijheid: zes dagen loop je over de kam tussen 2000 en 3000 meter, en de kans is groot dat de enige persoon die je die dag ziet de hutwacht bij de kachel is. Terwijl het naburige Zillertal en de Dolomieten uit hun voegen barsten, heerst hier stilte. De Pfunderer Berge — een teruggetrokken deelgroep van de Zillertaler Alpen tussen het Pustertal en de hoofdkam van de Alpen — behoren tot de minst begane hoeken van Zuid-Tirol. En precies daarom kom je hier.

Zeventig kilometer. Bijna 5800 hoogtemeters stijgen. Start in Sterzing (1200 m), net onder de Brenner, finish beneden bij Bruneck, in Pfalzen. Ertussenin een kamtocht die is uitgezet door de secties Brixen, Bruneck en Sterzing van de Tiroler Alpenverein — en die stevig op je kuiten inhakt.

Verwacht geen toeristische snelweg met leuningen en blauwe markering. Verwacht het tegenovergestelde. De route loopt lange stukken zonder pad, over blokkenvelden waar je met je handen klimt. Op drie etappes zekeren staalkabels je, elders steek je zelfs in augustus restsneeuwvelden over. Oriëntatie is jouw taak. Dit is terrein T3 tot T4 — een vaste tred, een hoofd zonder hoogtevrees en conditie in reserve zijn geen aanbevelingen, maar de toegangsprijs.

De beloning? Een panorama dat je nergens anders koopt. In het zuiden schitteren de torens van de Dolomieten. In het noorden hangen de gletsjers van Hochfeiler en Hochferner, het hoogste wachtersduo van de Zillertaler Alpen. Op dag twee klim je over de Sengesjoch (2620 m) en diep onder je ligt de Wilder See, Italiaans Lago Selvaggio — met een diepte van zo'n 46 meter het diepste bergmeer van Zuid-Tirol. Wie benen en zin heeft, maakt de afstekker naar de Wilde Kreuzspitze (3132 m), het dak van het hele gebergte.

De etappes rijgen zich als kralen aan de kam. Dag één jaagt je van Sterzing over de Trenser Joch tot aan de Simile-Mahd-Alm — een alm waar kaas en melk niet uit het schap komen, maar uit de stal ernaast. Dag twee gaat over de Sengesjoch en langs de Wilder See naar de Brixner Hütte (2282 m), een kleine gezellige hut onder de Wilde Kreuzspitze. Dag drie kruist drie zadels achter elkaar — Steinkarscharte, Keller- en Dannelscharte — en eindigt bij de Walter-Brenninger-Biwak: acht slaapplaatsen, geen bediening, eten en slaapzak neem je zelf mee. Dag vier is het zwaarste stuk, terrein T4, een steile afdaling van de Gaisscharte en langs de Eisbruggsee naar de Edelrauthütte (2545 m). Deze hut werd in 2016 volledig herbouwd als glazen Klimahaus tussen twee dalen — het Pfunderer Tal en het Ahrntal — en staat bekend om zijn zelfgemaakte nudels. Dag vijf loopt door bloeiende weiden over de Hochsägescharte naar de Tiefrastenhütte (2312 m), de laatste hut van de route, idyllisch gelegen aan het meer Tiefrastensee. Dag zes brengt je over een laatste kam met toppen naar beneden, terug naar de bewoonde wereld bij Bruneck.

Voor wie is dit? Voor wie al hut-to-hut-trektochten in de benen heeft en geen selfie met de menigte zoekt, maar eenzaamheid, hoogte en eerlijk zwoegen. Een beginner heeft hier niets te zoeken. Wie de Berliner of Stubaier Höhenweg aankan en een niveau dieper de wildernis in wil, is hier op zijn plek.

Wanneer vertrekken? Het seizoen is kort, ruwweg juli tot half september. Eerder ligt er nog sneeuw op de zadels die de verzekerde passages blokkeert, later dreigen de eerste herfstneerslag op hoogte. Ideaal is de late zomer, wanneer de sneeuwvelden het kleinst zijn en de hutten nog open.

Hoe reserveer je? Reserveer hutten en bivak vooraf — de capaciteit is klein en de hutwacht op de kam kan niet improviseren. Regel de reservering rechtstreeks via de bergsteed, of via de Alpenverein Südtirol, die het traject beheert. Lidmaatschap van de Alpenverein verlaagt bovendien de overnachtingsprijs en geeft toegang tot het onbemande bivak.

Zes dagen stilte, tweeduizend meter hoger dan de toeristen in het dal, elke dag opnieuw. Als 's avonds het laatste licht over de Tiefrastensee valt en jij de enige bent die het ziet — dan begrijp je waarom mensen hier juist voor die leegte komen.