Tre Cime Rondwandeling

Ga bij zonsopgang op het terras van de Rifugio Locatelli staan en je hebt het recht voor je neus. Drie rotstorens. Noordwanden die bijna een kilometer loodrecht de diepte in vallen. En het eerste zonlicht dat ze van boven aansteekt als kaarsen. Tre Cime di Lavaredo — Drei Zinnen, letterlijk „drie kantelen". De meest gefotografeerde rots van de Dolomieten. Maar deze keer overnacht je er niet één nacht en fotografeer je haar niet vanuit één hoek. Jij loopt er helemaal omheen.

De rondtocht om de Tre Cime is een meerdaagse trek die zowel begint als eindigt in het Val Fiscalina (Duits: Fischleintal) in de Sextener Dolomieten. Vier dagen, ongeveer 45 km en zo'n 3800 hoogtemeters stijgen bij elkaar. Dat is geen zondagswandeling naar de kabelbaan — het is een veeleisende route (moeilijkheidsgraad „hard"), waarbij je elke dag over nog een zadel wordt getrokken en je kuiten ervoor boeten. Maar zonder klimmen. Deze rondtocht vereist geen enkele klettersteig, al kun je er vrijwillig eentje aan toevoegen.

Het karakter van het terrein is pure Dolomieten-klassieker: brede grinddalen, dwergden, bergmeertjes en daarboven loodrechte torens die eruitzien alsof ze met een schaar zijn uitgeknipt. De dag van de eerste beklimming voert door het Val Sasso Vecchio, langs de meertjes Laghi dei Piani, omhoog naar de Rifugio Locatelli (2405 m) — een hut die pal tegenover de noordwanden staat. Al gebouwd in 1882, na de Grote Oorlog in 1923 herbouwd, en genoemd naar de Italiaanse vlieger Antonio Locatelli. Van hier kijk je naar de drie toppen als vanuit een loge: de Cima Grande (2999 m) in het midden, de Cima Ovest (2973 m) en de Cima Piccola (2857 m).

De tweede dag is het hoogtepunt van de hele route — de beroemde lus rond de Tre Cime zelf, over het zadel Forcella Lavaredo, langs de Rifugio Lavaredo en de Rifugio Auronzo. Precies hier loopt de meest bezochte rondtocht van de Dolomieten, en niet zonder reden. Deze noordwanden zijn niet alleen mooi op de foto. Het zijn legendes van de wereldwijde klimgeschiedenis: de noordwand van de Cima Grande werd in 1933 voor het eerst beklommen door Emilio Comici — drie dagen en twee nachten in de loodrechte rots. Vanaf de rondtocht kun je een uitstapje maken naar het uitzichtpunt op de groep Cadini di Misurina, het op één na meest iconische Dolomieten-plaatje.

En dan is er de oorlog. De frontlinie tussen Italië en Oostenrijk-Hongarije liep tijdens de Eerste Wereldoorlog precies hierlangs, tussen de torens door. Van de „witte oorlog" van 1915-1917 zijn hier loopgraven, kazematten en tunnels overgebleven — het meest op de nabijgelegen Monte Paterno, waar je nu via een klettersteig doorheen loopt. Overnacht je hoger, in de Büllelejochhütte (2528 m), dan slaap je in de hoogst gelegen hut van alle Sextener Dolomieten. De laatste dag laat het Val Fiscalina Alta je terug het dal in, langs de Rifugio Zsigmondy-Comici — een kilometer afdalen, en de torens sluiten zich langzaam achter je.

Voor wie is dit? Voor een stevige wandelaar die vier dagen achter elkaar en de opgetelde hoogtemeters aankan, maar niet aan een staalkabel wil hangen. Voor wie een van de beroemdste rotsdecors van Europa van alle kanten wil leren kennen, niet alleen vanaf de parkeerplaats. Wanneer erop uit? De hutten openen eind juni en sluiten half tot eind september — buiten het seizoen ligt er sneeuw en kun je er niet overnachten. Het beste licht op de noordwanden krijg je vroeg in de ochtend en tegen de avond, en dat is precies de reden waarom je er slaapt.

Hoe je dit organiseert: je reserveert elke hut apart, en gerust maanden van tevoren — de Rifugio Locatelli en de andere hutten raken in het hoogseizoen snel vol. Regel de reservering rechtstreeks via de hutten, of via het systeem van de Alpenverein; lidmaatschap van een alpenvereniging betekent meestal ook korting op de overnachting. De Tre Cime zijn geen rots die je in een middag omloopt en afvinkt. Het zijn vier zonsopgangen boven drie torens. En elke keer worden ze anders belicht.